Η ΤΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ 10/1/2011


ΚΕΛΙ 211
(Cell 211)
του Ντανιέλ Μονσόν

Επίσημη Συμμετοχή:

ΒΕΝΕΤΙΑ 2009 – VENICE DAYS
ΤΟΡΟΝΤΟ 2009 – CONTEMPORARY WORLD CINEMA


Σκηνοθεσία: Ντανιέλ Μονσόν

ΣενάριοΧόρχε ΓκουερικαετσεβερίαΝτανιέλ Μονσόν

Έτος παραγωγής:2009

Είδος:Περιπέτεια/ Δράμα

Χώρα: Γαλλία/ Ισπανία

Γλώσσα: Ισπανικά
Διάρκεια: 110′
Πρωταγωνιστούν
Λουίς Τοσάρ (Μαλαμάντρε), Αλμπέρτο Αμάν (Χουάν Ολιβέρ), Αντόνιο Ρεσίνες (Ουτρίγια), 

Μάρτα Ετούρα (Έλενα), Κάρλος Μπαρντέμ (Απάτσι), Μανουέλ Μορόν (Αλμάνσα), 

Βιθέντε Ρομέρο (Ταχουέλα), Φερνάντο Σότο (Αρμάνδο Νιέτα)


Περίληψη:

Ο Χουάν θέλοντας να κάνει καλή εντύπωση στη νέα του δουλειά στο σωφρονιστικό ίδρυμα της Ζαμόρα, παρουσιάζεται μια ημέρα νωρίτερα, αφήνοντας την έγκυο γυναίκα του Έλενα στο σπίτι. Ενώ δύο συνάδελφοί του τον ξεναγούν στις εγκαταστάσεις ένα ατύχημα τον αφήνει αναίσθητο. Οι φρουροί τον μεταφέρουν στο άδειο Κελί 211, όπου προσπαθούν να τον συνεφέρουν. Την ίδια στιγμή στον τομέα ύψιστης ασφάλειας, εκεί όπου φυλάσσονται οι πιο επικίνδυνοι εγκληματίες και οι Βάσκοι τρομοκράτες, ξεσπά βίαιη εξέγερση. Τρομαγμένοι οι συνάδελφοι του Χουάν τον εγκαταλείπουν μόνο καθώς οι κρατούμενοι καταλαμβάνουν ολόκληρη την πτέρυγα. Όταν ο Χουάν συνέρχεται, συνειδητοποιεί ότι ο μοναδικός τρόπος για να επιβιώσει είναι όχι απλά να προσποιηθεί τον εγκληματία, αλλά και να πείσει για αυτό τον αδίστακτο αρχηγό των εξεγερμένων…


===================


ΛΟΥΙΣ ΤΟΣΑΡ (Μαλαμάντρε)

Ο Λουίς Τοσάρ είναι από τους μεγαλύτερους σταρ της Ισπανίας βραβευμένος δύο φορές με το βραβείο Γκόγια για τις ερμηνείες του στις ταινίες “Δευτέρες με Λιακάδα” το 2002 και “Te doy mis ojos” το 2003. Το 2006 εμφανίστηκε στην κινηματογραφική μεταφορά του “Miami Vice” του Μάικλ Μαν στο πλευρό των Τζάμι Φοξ, Κόλιν Φάρελ και Γκονγκ Λι. Το 2009 εμφανίζεται σε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στην τελευταία ταινία του Τζιμ Τζάρμους “The Limits of Control“.

Φιλμογραφία:
2009 CELDA 211/ MR. NICE/ THE LIMITS OF CONTROL
2008 CASUAL DAY
2007 LA NOCHE QUE DEJÓ DE LLOVER
2006 LAS VIDAS DE CELIA/ MIAMI VICE/ CARGO
2004 INCONSCIENTES/ LA VIDA QUE TE ESPERA
2003 TE DOY MIS OJOS
2002 LOS LUNES AL SOL
2001 VISIONARIOS/ SIN NOTICIAS DE DIOS
2000 LEO/ EL CORAZÓN DEL GUERRERO/ SÉ QUIÉN ERES
1999 FLORES DE OTRO MUNDO/ CELOS

=================

Ντανιέλ Μονσόν
            “Όταν το βιβλίο “Κελί 211” έπεσε στα χέρια το διάβασα μονομιάς μέχρι να το τελειώσω. Ήξερα από την πρώτη στιγμή ότι ήθελα να το μεταφέρω στον κινηματογράφο. Το μυθιστόρημα ήταν δυνατό σημείο εκκίνησης: ένα ισχυρό, αναγνωρίσιμο, ανθρώπινο σύμπαν και μια ιστορία χτισμένη με μια ασφυκτική ένταση που κρύβει απρόσμενες εξελίξεις. Ως ταινία αποτέλεσε μεγάλη πρόκληση, ιδιαίτερα στην αφήγησή της γιατί δεν είχα μεγάλο περιθώριο ελιγμών, ουσιαστικά έπρεπε να θέσω την κάμερα στην υπηρεσία των χαρακτήρων. Επομένως, ήταν αναγκαίο να βρεθεί μια ομάδα αξιόλογων ηθοποιών. Τώρα που η ταινία έχει τελειώσει, πιστεύω ότι θα ήταν πραγματικά δύσκολο να βρεθούν πιο αξιόπιστοί και κατάλληλοι ηθοποιοί από αυτούς που επιλέχτηκαν τελικά για την ταινία. Οι δύο πρωταγωνιστές, η συμμορία των φυλακισμένων, τα μέλη του προσωπικού των φυλακών αφιερώθηκαν πλήρως στους ρόλους που έπρεπε να ενσαρκώσουν. Παρά το γεγονός ότι το “Κελί 211” είναι ένα έργο μυθοπλασίας, το πρώτο βήμα για να αναπαραστήσει κανείς μια ιστορία που να αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα της ζωής στη φυλακή ήταν να εξοικειωθούν οι ερμηνευτές με τα μυστικά και άγνωστα στοιχεία αυτού του κόσμου.

            Για να γράψουμε το σενάριο, ο Χόρχε Γκουερικαετσεβερία και εγώ, έπρεπε να μάθουμε περί τίνος μιλάμε, ακόμα και μέχρι σε ποιο βαθμό και σε ποιο σημείο θα μπορούσαμε να “παραπλανήσουμε” το κοινό. Τον ένα χρόνο που χρειαστήκαμε να ολοκληρώσουμε το σενάριο, μιλήσαμε με κατάδικους, τους επισκεφθήκαμε, περάσαμε όσο το δυνατόν περισσότερο χρόνο μαζί τους, με τους συγγενείς τους, με το προσωπικό των φυλακών και με εκπαιδευτικούς σωφρονιστικών ιδρυμάτων των οποίων η καθημερινή ζωή είναι άμεσα συνδεδεμένη με τη φυλακή. Παραδόξως, όλοι τους μας έδειξαν τον κόσμο τους με τον πιο φιλόξενο τρόπο. Όταν κάποιος ζει σε ένα περιορισμένο περιβάλλον οποιαδήποτε επικοινωνία με τον έξω κόσμο λειτουργεί σαν ανακούφιση …
            Το πρώτο πράγμα στο οποίο με οδήγησε η διαίσθησή μου σχετικά με το ύφος της ταινίας, ήταν να την προσεγγίσω από μια οπτική ντοκιμαντέρ. Η διαδικασία ανάπτυξης του σεναρίου μου επιβεβαίωσε ότι αυτή ήταν η σωστή προσέγγιση. Η ιστορία θα μπορούσε να γινόταν πιστευτή και ισχυρή μόνο εάν της προσδίδαμε μια ψευδαίσθηση γνησιότητας. Χάρη στη βοήθεια από τις αστυνομικές αρχές, ένα παλιό σωφρονιστικό ίδρυμα το οποίο είχε παραμείνει κλειστό για πάνω από δώδεκα χρόνια ήταν στη διάθεσή μας. Η υπεύθυνη ομάδα μας για τα σκηνικά, πέρασε αρκετούς μήνες με το καθάρισμα των μπάζων και την ανακατασκευή του ούτως ώστε “να το ξαναζωντανέψουν”. Αφήσαμε τους εαυτούς μας να παρασυρθούν από την ενέργεια που απέπνεε αυτό το μέρος και από την παρουσία των βοηθητικών ηθοποιών από τους οποίους πολλοί υπήρξαν στην πραγματικότητα έγκλειστοι στην ίδια φυλακή. Αυτή η εμπειρία δεν ήταν μόνο σκληρή, κλειστοφοβική ή αφόρητη. Μερικές φορές ήταν εντελώς το αντίθετο: δημιουργική και τονωτική.
            Περισσότερο από genre film το “Κελί 211” είναι μια τραγωδία με την πιο κλασική έννοια του όρου. Μια τραγωδία, που οποιοσδήποτε από μας έχει ζήσει κάτι ανάλογο, αντιλαμβάνεται ότι είναι μια ιστορία για την τύχη, για το πόσο “αμείλικτη” και “αδυσώπητη” μπορεί να είναι: μια “λάθος” στροφή μπορεί να αλλάξει τη ζωή καθενός από εμάς για πάντα. Επιπλέον, στην καρδιά της ταινίας βρίσκεται ο δεσμός φιλίας που αναπτύσσεται μεταξύ του Χουάν και του Μαλαμάντρε κάτω από ακραίες περιστάσεις. Δύο άντρες των οποίων οι ζωές δεν θα μπορούσαν να είναι πιο ανόμοιες συναντώνται αναπάντεχα εξαιτίας μιας “μοιραίας” εξέλιξης. Ο Χουάν ανακαλύπτει ότι είτε είσαι στη μία είτε στην αντίθετη πλευρά, έχει να κάνει πολύ περισσότερο με έναν συνδυασμό περιστάσεων από ότι με μια ηθική επιλογή. Μαζί με τον Χουάν κατά κάποιον τρόπο και οι ίδιοι οι θεατές κάνουν μια ανάλογη διαδρομή. Και ο λόγος που η ταινία συγκινεί τόσο, είναι γιατί ο Χουάν έχει να αντιμετωπίσει μια πολύ πιο επώδυνη πληγή από ότι οι περισσότεροι άλλοι, μια πληγή που μιλά για τα εύθραυστο της ανθρώπινης ύπαρξης, για το γεγονός ότι η ζωή του καθενός κρέμεται από μια κλωστή…”

Ο Ντανιέλ Μονσόν γεννήθηκε το 1968 στη Μαγιόρκα και αρχικά ασχολήθηκε με το σινεμά ως κριτικός κινηματογράφου όπου δούλεψε για τα πιο έγκυρα έντυπα της Ισπανίας. Η πρώτη του σκηνοθετική δουλειά  έγινε το 2001 με την ταινία “El corazón del guerrero” (στην οποία έγραψε και το σενάριο) και η οποία διακρίθηκε σε πολλά διεθνή φεστιβάλ φανταστικού σινεμά (Άμστερνταμ, Μοντρεάλ, Fantasporto). Το 2005 η τρίτη του ταινία “The Kovak Box” είχε πρωταγωνιστή τον βραβευμένο με Όσκαρ Τίμοθι Χάτον και γνώρισε πολύ μεγάλη επιτυχία στην Ισπανία. Το “Κελί 211” (Celda 211) είναι η τέταρτη ταινία του και η δεύτερη συνεργασία του με τον σεναριογράφο Χόρχε Γκουερικαετσεβερία (Καυτή Σάρκα, Ακολουθία Φόνων στην Οξφόρδη).

Η ταινία ΚΕΛΙ 211 άνοιξε στην πρώτη θέση του Ισπανικού Box Office το πρώτο τριήμερο του Νοεμβρίου. Στις τέσσερις πρώτες εβδομάδες την είδαν περισσότεροι από ένα εκατομμύριο θεατές και είναι ήδη μια από τις πιο επιτυχημένες ταινίες της χρονιάς.


===========

Κριτικές

“Σφιχτοδεμένη σκηνοθεσία… οι πρωταγωνιστές είναι εξαιρετικοί!”
Jonathan Holland,VARIETY

“…μια περιπέτεια που καθηλώνει το θεατή με την ιστορία, τις ερμηνείες, τη γρήγορη και μοντέρνα κινηματογράφηση…”
Lee Marshall, SCREENDAILY

“Από τις καλύτερες ταινίες δράσης που είδαμε τον τελευταίο καιρό. Ο Λουίς Τοσάρ είναι συγκλονιστικός.
Carlos BOYERO, EL PAIS



Δώστε μια απάντηση

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

7 + 16 =