ΚΑΠΌ: Σπάνιο ιταλικό αριστούργημα

Ένα εξαιρετικά σπάνιο και τουλάχιστον δυσεύρετο φιλμ παρουσιάζει τη Δευτέρα 8 Δεκεμβρίου η Κινηματογραφική Λέσχη Τρικάλων. Πρόκειται για το «Καπό», μια ιταλική ταινία από έναν «ποιητή», για τα όρια του ανθρώπου στην προσπάθειά του να επιβιώσει. Για την αλήθεια, τη ζωή και τον θάνατο. Ένα αριστούργημα που έχει προβληθεί ελάχιστες φορές στη χώρα μας και με μεγάλη χαρά προσφέρεται στο τρικαλινό κοινό.

Υπόθεση

Το μαύρο τρίγωνο στο χιτώνιο είναι για τους εγκληματίες. Οι πολιτικοί κρατούμενοι έχουν κόκκινο. Οι Εβραίοι έχουν ένα κίτρινο άστρο. Τα μαύρα τρίγωνα έχουν την καλύτερη μεταχείριση. Είναι η αφρόκρεμα. Ανάμεσά τους διαλέγουν οι SS τους επίλεκτους φρουρούς για τα στρατόπεδα… Τους αποκαλούν «Καπό».

Σε αυτήν την κλασική ταινία παρακολουθούμε την ιστορία μιας Εβραίας έφηβης, που μαζί με την οικογένειά της καταλήγει σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης. Καταφέρνει να επιβιώσει με την παρέμβαση ενός Εβραίου γιατρού, ο οποίος τη βοηθάει να υιοθετήσει την ταυτότητα μιας νεαρής γυναίκας που είχε πρόσφατα πεθάνει. Ετσι, η Εντίθ ξαναγεννιέται σαν Νικόλ και δεν είναι πλέον Εβραία, τουλάχιστον όχι στα χαρτιά. Στην αρχή, βιώνει αβάσταχτη λύπη για το χαμό των γονιών της, καθώς όμως ο καιρός περνά, συνειδητοποιεί πως αυτή η στάση δεν θα τη βοηθήσει να επιβιώσει. Η μικρή εκπορνεύεται για να φάει και εν συνεχεία γίνεται κάπο που τρομοκρατεί τις συντρόφισσές της. Αλλά τα γεγονότα και οι άνθρωποι δεν είναι μια μονοσήμαντη κατασκευή.

Κριτική

Ο σκηνοθέτης είναι βαθύς γνώστης της διαλεκτικής και μας οδηγεί σε συνεχείς ανατροπές που αποκαλύπτουν και την ήττα των ανθρώπων και το μεγαλείο τους. Η εικόνα είναι ακριβής. Ο Ποντεκόρβο πριν από κάθε ταινία του μελετούσε εξονυχιστικά το θέμα. Γι’ αυτό και μπορεί να διεισδύσει στην ουσία των συγκρούσεων, κοινωνικών, πολιτικών και συναισθηματικών. Δεν κάνει μελό. Δεν δηλώνει πως η αγάπη μπορεί να υπερβεί τη μαυρίλα του κόσμου. Λέει πως η υπέρβαση είναι μια βαριά θυσία. Μέσα στο στρατόπεδο όλα συντελούνται σε ακραίες καταστάσεις. Εκεί τα αισθήματα, οι σχέσεις, οι συγκρούσεις είναι απόλυτα στοιχεία. Όχι στην πιο καθαρή μορφή αλλά στην πιο αμείλικτη. Κάθε επιλογή ισορροπεί μεταξύ ζωής και θανάτου. Μόνον αφού τελικά γίνεται μάρτυρας της αυτοκτονίας μιας αγαπημένης της φίλης, της Terese, και ενώ έχει ερωτευτεί ένα Ρώσο αιχμάλωτο πολέμου, τον Sascha, η μικρή καταφέρνει επιτέλους να αποκαταστήσει μέσα της τις ανθρώπινες αξίες που κάποτε ήταν αναπόσπαστο μέρος της ύπαρξής της… Αλλά, με ποιον τρόπο;

Tips

– Ο Τζίλο Ποντεκόρβο, είναι μια από τις εξαιρετικές μορφές του ιταλικού και του παγκόσμιου κινηματογράφου. Πήρε μέρος στην αντίσταση κατά των γερμανών και των ιταλών φασιστών, έγινε μέλος του Κομουνιστικού Κόμματος της Ιταλίας, από το οποίο αποχώρησε το 1956, μετά τη σοβιετική εισβολή στην Ουγγαρία, παρέμεινε μαρξιστής και Αριστερός και δημιούργησε μερικές αριστουργηματικές ταινίες, με κορυφαίες τη «Μάχη του Αλγερίου» και το «Κουεμάντα».

«Ο Ποντεκόρβο είναι ένας Μαρξιστής του πιο επικίνδυνου είδους: Ενας Μαρξιστής ποιητής», είχε γράψει η Pauline Kael, Αμερικανίδα κριτικός κινηματογράφου. Η προβολή τής ταινίας διακόπηκε 9 φορές από το έντονο, ομόφωνο και ατελείωτο χειροκρότημα του κοινού… Το τελικό χειροκρότημα κράτησε 12 λεπτά, καταρρίπτοντας όλα τα ρεκόρ στη Βενετία.

– Η ταινία είχε προκαλέσει μεγάλη διαμάχη όταν κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις αρχές της δεκαετίας του ’60. Η πιο σκληρή επίθεση ήταν αυτή του γνωστού σκηνοθέτη Ζακ Ριβέτ που τότε ήταν κριτικός στα Cahiers du Cinéma. Ο Ριβέτ κατηγορεί τον Ποντεκόρβο για αθλιότητα καθώς τολμά να κάνει όμορφα πλάνα και τράβελιγκ με νόημα πάνω σε ένα δύσκολο θέμα, αντιπαραθέτοντας το έργο του με την επιστημονική και ηθικά αυστηρή προσέγγιση του Ολοκαυτώματος από τον Αλέν Ρενέ στην ταινία Η Νύχτα και η ομίχλη.   Και η ταινία του Ρενέ όμως περιέχει πλάνα που τα γύρισε ο ίδιος ο σκηνοθέτης και δεν είναι βασισμένη μόνο σε πλάνα αρχείου όμως δεν μπορούμε να κατηγορήσουμε ούτε τον ένα ούτε τον άλλο σκηνοθέτη για ανηθικότητα. Οι μνήμες ήταν ακόμα νωπές και η άποψη ότι δεν πρέπει να παρουσιάζουμε το Ολοκαύτωμα στους άλλους ήταν ακόμα πολύ ισχυρή.

Info

Σκηνοθεσία: Gillo Pontecorvo.
Σενάριο: Gillo Pontecorvo, Franco Solinas.
Μουσική: Carlo Rustichelli.
Πρωταγωνιστές: Σούζαν Στράσμπεργκ (γνωστή για την ερμηνεία της στο «Ημερολόγιο της Αννας Φρανκ»), Λόρεν Τερζιέφ, Εμανουέλ Ριβά (γνωστή από την ταινία «Χιροσίμα Αγάπη Μου»), Πάολα Πιταγκόρα, κ.ά.

Διάρκεια: 118′

Τύπος ταινίας:ασπρόμαυρη

Χρονιά: 1960

Χώρα: Γαλλία, Ιταλία

Πηγή: cinepivates.gr, rizospastis.gr, prin.gr

ΠΟΥ, ΠΟΤΕ, ΠΟΣΟ

Δευτέρα 8 Δεκεμβρίου 2014, στον δημοτικό κινηματογράφο, μύλος Ματσόπουλου

Ωρα έναρξης 21.45
Εισιτήρια: Κάρτα μέλους 20 ευρώ (10 ευρώ για άνεργους/φοιτητές) συν 2 ευρώ ανά ταινία. Μη μέλη 5 ευρώ.

Δείτε το τρέιλερ στη διεύθυνση

Kapo6-e1417802746537 kapo1-e1417802733591

 

Kapo3

Δώστε μια απάντηση

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

2 × four =