Μακριά από τους ανθρώπους

Με ένα σύγχρονο γουέστερν, έναν αγαπητό ηθοποιό, τη μουσική του Ψαραντώνη και τον Αλμπέρ Καμύ, αρχίζει για τη φετινή χρονιά τις προβολές της η Κινηματογραφική Λέσχη Τρικάλων. Τη Δευτέρα 2 Νοεμβρίου προβάλλεται το φετινό αριστούργημα του Γάλλου Νταβίντ Ελχόφεν «Μακριά από τους ανθρώπους»

ΥΠΟΘΕΣΗ

Βρισκόμαστε το 1954 στην Αλγερία στην καρδιά του χειμώνα σε ένα απομονωμένο χωριό, ενώ ξεκινά ο αντιαποικιακός αγώνας ενάντια στους Γάλλους. Καθώς οι αντάρτες περικυκλώνουν την περιοχή η σύγκρουση ανάμεσα στο παλιό και στο καινούριο είναι αναπόφευκτη. Ο Νταρού (Βίγκο Μόρτενσεν), είναι ο δάσκαλος του χωριού και πρέπει να συνοδεύσει τον Μοχάμεντ (Ρεντά Κατέμπ), έναν ντόπιο που κατηγορείται για φόνο, μέχρι την πόλη όπου πρόκειται να δικαστεί.

ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Δύο άνθρωποι φαινομενικά εντελώς διαφορετικοί μεταξύ τους είναι αναγκασμένοι να διασχίσουν τις απέραντες πεδιάδες της ενδοχώρας. Κυνηγημένοι από τους συγγενείς του δολοφονημένου που ζητούν εκδίκηση, αλλά και από τους Γάλλους στρατιώτες, οι δύο άνδρες επαναστατούν, έρχονται αντιμέτωποι με τη θρησκευτική μισαλλοδοξία όσο και την παράλογη βία του κατακτητή, αλλά και με τα προσωπικά τους ηθικά διλήμματα.

Παράλληλα όμως οι δύσκολες συνθήκες θα φέρουν πιο κοντά τους δύο ήρωες μας, τον δάσκαλο Νταρού και τον φυγά Μοχάμεντ. Αν και αρχικά φαίνονται αταίριαστοι χαρακτήρες, ο αγώνας για επιβίωση είναι κοινός και μόνο αν συνεργαστούν με ειλικρίνεια, θα έχουν υπολογίσιμες πιθανότητες να αντέξουν μέχρι το τέλος.

ΚΡΙΤΙΚΗ

Ο σκηνοθέτης καταφέρνει επιδέξια και σμιλεύει την βαθιά ανθρώπινη και διαχρονικά επίκαιρη ιστορία του, μέσα από την εξέλιξη της σχέσης ανάμεσα στους δύο εξαιρετικούς πρωταγωνιστές, τον Βίγκο Μόρτενσεν (σ’ έναν από τους καλύτερους ρόλους της σπουδαίας καριέρας του) και τον Ρεντά Κατέμπ. Δύο χαρακτήρες, οι οποίοι σταδιακά ανακαλύπτουν ο ένας την ταυτότητα του άλλου, αλλά και τον ίδιο τους τον εαυτό. Την ταινία συνοδεύει η απόλυτα οργανικά δεμένη  μουσική από τους Νικ Κέιβ και Γουόρεν Έλις, ενώ αξίζει να σημειώσουμε ότι συνεργάζεται σε δύο κομμάτια και ο Ψαραντώνης (Αντώνης Ξυλούρης).

Από τα πρώτα κι όλας σινεμασκόπ, θεαματικά πλάνα μιας ερημικής, γυμνής, γεμάτης πέτρα Αλγερίας που ανοίγουν το φιλμ του Νταβίντ Ελχόφεν, ο τόνος του φιλμ μοιάζει να ορίζεται: Λιτό, αυστηρό, δωρικό και σκοτεινό ακόμη κι αν είναι λουσμένο με το μεσογειακό φως της χώρας του Μαγκρεμπ.

Και από τα πρώτα πλάνα του Βίγκο Μόρτενσεν στον ρόλο ενός δασκάλου που το 1954 κρατά μόνος του ένα σχολείο μόνο με ντόπια παιδιά μαθαίνοντας τους να γράφουν και να διαβάζουν, αντιλαμβάνεσαι ότι αυτός ο ήρωας έχει κάτι από το αρχέτυπο του δυνατού σιωπηλού άντρα όπως αυτός έχει καταγραφεί στην σινεφίλ συνείδηση όχι μόνο, μα πρώτα στην μυθολογία των κλασσικών αμερικάνικων γουέστερν.

Το φιλμ κάθε άλλο παρά κρύβει τις αναφορές του στο συγκεκριμένο είδος, αντίθετα τις χρησιμοποιεί σαν εφαλτήριο για να αφηγηθεί με απρόβλεπτο τρόπο μια ιστορία που κινείται σε ένα γνώριμο πλαίσιο, αλλά δεν αφορά μόνο σε αυτό.

ΒΡΑΒΕΙΑ

  • Καλύτερης ταινίας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Μονάχου
  • Καλύτερης ευρωπαϊκής παραγωγής στο Φερστιβάλ Κινηματογράφου της Ρώμης
  • Οικουμενικής ταινία στο Φεστιβάλ Νορβηγικού Κινηματογράφου
  • Καλύτερου άνδρα ηθοποιού (Βίγκο Μόρτενσεν) στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Σαρλά (Γαλλία)
  • Interfilm στο Φεστιβάλ Βενετίας
  • SIGNIS στο Φεστιβάλ Βενετίας
  • Arca CinemaGiovani στο Φεστιβάλ Βενετίας

ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ: Λόγω των εγγραφών, η προέλευση να γίνει μέχρι το αργότερο στις 21:30

 

[movie-info]

Δώστε μια απάντηση

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

6 + 13 =