Ο αξέχαστος μήνας

Μια κωμωδία της κρίσης, για την κρίση

ΥΠΟΘΕΣΗ
Στο λιμανάκι του Τικλ Χεντ η αλιεία έχει σταματήσει εδώ και χρόνια να συντηρεί τους λιγοστούς εναπομείναντες κατοίκους, οι οποίοι έχουν εναποθέσει τις ελπίδες τους στη δημιουργία ενός εργοστασίου πετροχημικών. Για να γίνει αυτό χρειάζεται η μόνιμη παρουσία ενός γιατρού και όταν η τύχη φέρνει στον τόπο τους τον νεαρό Δρ. Λιούις, οι κάτοικοι θα κάνουν τα πάντα για να τον κρατήσουν.

ΚΡΙΤΙΚΗ
Θα μπορούσε να είναι μια άνιση κομεντί που απαντά στα ηθικά διλήμματα που προκύπτουν από την προσπάθεια μιας κοινότητας για επιβίωση. Σαν βρετανική κωμωδία για την εργατική τάξη (μακριά όμως και από τις πιο ελαφρές στιγμές του Κεν Λόουτς), ο «Αξέχαστος Μήνας» διαθέτει ωστόσο πολλά από τα υλικά που θα μπορούσαν να χτίσουν ένα χαριτωμένο σχόλιο πάνω στη συλλογικότητα και τη δύναμη της αλληλεγγύης μιας μικρής κοινότητας απέναντι στο τέρας του καπιταλισμού και της οικονομικής κρίσης.

Οσοι γνωρίζουν το σκηνοθετικό έργο του Ντον ΜακΚέλαρ, θα παραξενευτούν πολύ από τον «Αξέχαστο Μήνα», τη διασκευή μιας άγνωστης καναδικής γαλλόφωνης ταινίας που το 2003 υπέγραψε ο Ζαν Φρανσουά Πουλιότ με την ίδια ακριβώς υπόθεση ενός μικρού παραθαλάσσιου χωριού που οι κάτοικοί του υποδύονται πράγματα που δεν είναι προκειμένου να προσελκύσουν ένα εργοστάσιο πλαστικών και έτσι να μπορέσει να σωθεί από την ανεργία και την παρακμή.

Όπως παρατήρησαν κι αρκετοί Έλληνες θεατές στις Νύχτες Πρεμιέρας, όπου η ταινία καταχειροκροτήθηκε, η εν λόγω ιστορία θα μπορούσε να διαδραματίζεται άνετα και σε κάποιο ελληνικό νησί. Η οικονομική κρίση που αποτελεί λίγο πολύ παγκόσμιο φαινόμενο, έδωσε την απαραίτητη ώθηση στον  DonMcKellar να ασχοληθεί με τούτο το φιλμ που αποτελεί remake μιας προ δεκαετίας παραγωγής. Όπως ο ίδιος δήλωσε απαντώντας στις ερωτήσεις των θεατών, η τωρινή απελπιστική κατάσταση της παγκόσμιας οικονομίας ήταν εκείνη που τον έπεισε πως η ιστορία, τώρα, ήταν πιο επίκαιρη από ποτέ.

Με αφετηρία ένα καυτό θέμα λοιπόν που βασανίζει το μεγαλύτερο μέρος του παγκόσμιου πληθυσμού,  ο McKellar επιλέγει να μην ακολουθήσει το δρόμο της μιζέριας και της κατήφειας αλλά εκείνον του χιούμορ και της αισιοδοξίας. Κι αν στην καθημερινότητα μια τέτοια στάση πιθανόν να φαντάζει  κάπως απλοϊκή, στο πανί που τα παραμύθια και συγχωρούνται και επιβάλλονται η θετικότητα αυτή κάνει θαύματα.

[movie-info]

Δώστε μια απάντηση

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>