Στο σπίτι

Βραβευμένη ελληνική ταινία με οικουμενικό ενδιαφέρον για την ανθρωπιά μας

 

Η γυναίκα σε ρόλους δύσκολους, προβληματικούς, καθημερινούς: Γυναίκα μετανάστρια, εργαζόμενη, υπηρέτρια, μάνα, φίλη. Πώς φερόμαστε ως άνθρωποι, όταν προβλήματα υγείας «χτυπούν» τον ξένο, σε μια ξένη χώρα; Παραμένουμε άνθρωποι; Η βραβευμένη πέρυσι στο Βερολίνο ελληνική ταινία «Στο Σπίτι», του Αθανάσιου Καρανικόλα, μια έξοχη λιτή ταινία σαν σε μουσική δωματίου, με στοιχεία Αντονιόνι, προβάλλεται τη Δευτέρα από την Κινηματογραφική Λέσχη Τρικάλων. Το ρεσιτάλ ηθοποιίας της Μαρίας Καλλιμάνη, αφήνει άφωνους τους πάντες.

ΥΠΟΘΕΣΗ

 Μια γυναίκα από τη Γεωργία εργάζεται χρόνια ως οικιακή βοηθός για μια νεόπλουτη ελληνική οικογένεια. Η μεταξύ τους σχέση, όμως, θα αλλάξει όταν η υγεία της κλονιστεί από μια νευρολογική ασθένεια και τα οικονομικά προβλήματα της οικογένειας γίνουν ασφυκτικά. Αντονιονική ακτινογραφία μιας σύνθετης κοινωνικής πραγματικότητας, σκηνοθετημένη με λιτή ακρίβεια και ερμηνευμένη με βαθιά εσωτερικότητα.

ΚΡΙΤΙΚΗ

Ακτινογραφία μιας σύνθετης κοινωνικής πραγματικότητας, σκηνοθετημένη με λιτή ακρίβεια και ερμηνευμένη με βαθιά εσωτερικότητα. Ο Ελληνογερμανός Αθανάσιος Καρανικόλας εντυπωσιάζει με την κινηματογραφική ωριμότητά του, ενώ η πρωταγωνίστρια Μαρία Καλλιμάνη («Μαχαιροβγάλτης») είναι μια πραγματική αποκάλυψη. Ο Καρανικόλας αποφεύγει κάθε διδακτική παγίδα την οποία μπορεί να κρύβει ένα τέτοιο μελοδραματικό στόρι, υιοθετώντας μια φαινομενολογική ματιά που αποκαλύπτει πολλά ενώ δείχνει (και λέει ) ελάχιστα. Τα γεωμετρικά κάδρα του, πάντα μεσαία και μακρινά, αξιοποιούν την αντίθεση ανοιχτών και κλειστών χώρων, μεταφέροντας μια αίσθηση απομόνωσης και διάχυτης αλλοτρίωσης. Τα λόγια­ των πολλών κοντράρουν την αξιοπρεπή σιωπή της Νάντιας –μια Μαρία Καλλιμάνη («Μαχαιροβγάλτης» ) που αξιοποιεί κάθε εκφραστική δυνατότητα του κορμιού και του βλέμματός της–, ενώ μια χρωματική αίσθηση του γκρίζου αντανακλά τον εσωτερικό κόσμο των ηρώων.
Ηρώων πνιγμένων σε μια απέραντη τσιμεντένια και γυάλινη έρημο, στην οποία μια απλή γυναίκα, συνεπής σε έναν εσωτερικό, αόρατο κώδικα τιμής, κρατά τη μοναδική πυξίδα που δείχνει τον ανθρώπινο Βορρά. Στο τέλος θα κινηθεί προς αυτόν σιωπηλή, παίρνοντας μαζί της ένα διακριτικό πολιτικό σχόλιο, ένα συγκινητικό κινηματογραφικό δράμα και την απάντηση στη σύγχρονη πολυεπίπεδη κρίση.

Πηγή: athinorama.gr, tvxs.gr

 

ΒΡΑΒΕΙΑ

Βραβείο της Οικουμενικής Επιτροπής στο 64ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου

 

[movie-info]

Δώστε μια απάντηση

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

14 − seven =