, 'opacity': false, 'speedIn': , 'speedOut': , 'changeSpeed': , 'overlayShow': false, 'overlayOpacity': "", 'overlayColor': "", 'titleShow': false, 'titlePosition': '', 'enableEscapeButton': false, 'showCloseButton': false, 'showNavArrows': false, 'hideOnOverlayClick': false, 'hideOnContentClick': false, 'width': , 'height': , 'transitionIn': "", 'transitionOut': "", 'centerOnScroll': false }); })
All the invisible children
Μαρ20

All the invisible children

 Επτά διαφορετικές ιστορίες σκηνοθετηµένες µε χιούµορ, τρυφερότητα, σαρκασµό, αγωνία, ρεαλισµό και συγκίνηση από επτά σπουδαίους σκηνοθέτες, απαρτίζουν το κολάζ του All the Invisible Children. Αντιπροσωπεύοντας γεωγραφικές περιοχές του πλανήτη, το κάθε ξεχωριστό κοµµάτι σκιαγραφεί τις ζωές και τις συνθήκες της πιο σηµαντικής «µειονότητας» στις σύγχρονες κοινωνίες: εκείνης των µικρών παιδιών. Ημερομηνία προβολής: 27 Μάρτιος 2017 Διάρκεια: 104′ Σκηνοθεσία: Mehdi Charef,Emir Kusturica,Spike Lee, Kátia Lund, Jordan Scott,Ridley Scott,Stefano Veneruso,John Woo Με τους: Adama Bila, Elysée Rouamba, Rodrigue Ouattara Τύπος ταινίας: Κοινωνική Χρονιά: 2012 Χώρα: Γαλλία,...

περισσότερα...
Χάος
Μαρ20

Χάος

Μνημειώδες αριστούργημα ελληνικής έμπνευσης και ιταλικής σύμπραξης «Χάος» των αδελφών Ταβιάνι, τη μεγάλης διάρκειας ταινία, που αναπαριστά την ψυχή, τη ζωή, το χάος και τη γέννηση μέσα τους. Μια ταινία με έντονο ελληνικό περιεχόμενο, καθώς ουσιαστικά η δομή της στηρίζεται στις τραγωδίες και στον Ησίοδο, με βάση κείμενα του νομπελίστα Λουίτζι Πιραντέλο. Η ταινία αποτελεί μια από τις μνημειώδεις σινεφίλ παραγωγές, που συνδυάζει τον έντονο συμβολισμό, την εξαίρετη μουσική, τη συγγραφική χροιά του Πιραντέλο και τη σικελική ύπαιθρο. Κωμωδία, δράμα και αισθήματα, μαζί με εικόνες και μουσική «ντύνουν» ένα θέαμα της ψυχής για την ψυχή και το χάος που βγαίνει μέσα από την αταξία για να οδηγήσει σε μια κανονική ζωή (ή μήπως όχι;).   ΥΠΟΘΕΣΗ Με φόντο τη Σικελία των αρχών του 20ού αιώνα ο νομπελίστας συγγραφέας Λουίτζι Πιραντέλο, βυθίζεται στο χάος της ανθρώπινης ψυχής, με τρόπο άλλοτε δραματικό, κι άλλοτε ανάλαφρο, που πίσω του όμως ενεδρεύει πάντοτε το τραγικό. Το 1984, οι Πάολο και Βιτόριο Ταβιάνι, βασιζόμενοι σε χαρακτηριστικές νουβέλες του Πιραντέλο, δημιουργούν ένα φιλμ αριστουργηματικό και ταυτόχρονα διαχρονικό, το «Χάος» (Kaos). ΚΡΙΤΙΚΗ   Το «Χάος» των αδελφών Ταβιάνι, είναι μια ταινία γεμάτη συμβολισμούς. Ο ίδιος ο τίτλος της ταινίας μας παραπέμπει στην Κοσμογονία του Ησίοδου. Σ’ ένα χάος, όχι με τη σύγχρονη έννοια της λέξης, αλλά σ’ ένα «δημιουργικό» χάος που κυοφορεί την αρχή των πάντων. Πέρα από την σπουδαία προσφορά τους στον χώρο της Έβδομης Τέχνης, η αγάπη των Ιταλών δημιουργών για τα γράμματα και τον πολιτισμό και η συνεισφορά τους, είναι ιδιαίτερα αξιόλογη. Ο Πιραντέλο, ο συγγραφέας των ιστοριών πάνω στις οποίες βασίστηκε το «Χάος» των  αδελφών Ταβιάνι, είναι βαθιά επηρεασμένος από την αρχαία ελληνική μυθολογία και φιλοσοφία. Πώς θα μπορούσε να μην είναι άλλωστε, μιας και έχει γεννηθεί στη Μεγάλη Ελλάδα, τη Σικελία. Ο ίδιος, εξάλλου, σε συνέντευξή του στον Κώστα Ουράνη δηλώνει πως θαυμάζει την Ελλάδα, και πως το όνομά του είναι παραφθορά του ελληνικού Πυράγγελος. Και οι αδελφοί Ταβιάνι όμως συμμερίζονται την αγάπη και το θαυμασμό του Πιραντέλο για την αρχαία Ελλάδα. Στο «Χάος», πέρα από τον τίτλο της ταινίας, και πολλά άλλα στοιχεία παραπέμπουν στην αρχαίο-ελληνικό πολιτισμό. Η δομή της ταινίας, με την εισαγωγή, και τις επιμέρους ιστορίες, μας παραπέμπουν σε αρχαία τραγωδία με τις επιμέρους πράξεις της. Το κοράκι που συνδέει μεταξύ τους τις ιστορίες, με την ιδιότυπη μουσική του (το καμπανάκι στο λαιμό του), αντικαθιστά, θα λέγαμε, το ρόλο του χορού που παρεμβάλλεται σηματοδοτώντας τη μετάβαση από τη μια πράξη της τραγωδίας στην επόμενη.   Βραβεία – Διακρίσεις Βραβεία Καλύτερου Σεναρίου και Καλύτερης Παραγωγής- Βραβεία David di Donatello, 1985 Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ταινίας (Ιταλία, 1985) Βραβείο Καλύτερης Ταινίας (Italian National Syndicate of Film Journalists, 1985) 6 υποψηφιότητες για τα βραβεία...

περισσότερα...
Νοσταλγία
Μαρ06

Νοσταλγία

Ένα έργο τέχνης: Η «Νοσταλγία» του Ταρκόφσκι   Ένα από τα μεγαλύτερα έργα τέχνης παγκοσμίως, που συμπυκνώνει την ύπαρξη και τι ανησυχίες του σκηνοθέτη και όσων νιώθουν την ύπαρξή τους να συνταυτίζεται με ανησυχίες και ερωτήματα διαχρονικά, ενίοτε αξεπέραστα αλλά σαφώς κυρίαρχα. ΥΠΟΘΕΣΗ O Andrei (Oleg Yankovskiy) ταξιδεύει στην Ιταλία συνοδευόμενος από τη νεαρή μεταφράστρια Eugenia (Domiziana Giordano) ψάχνοντας στοιχεία για τη ζωή ενός Ρώσου συνθέτη του 18ου αιώνα, του Pavel Sosnovsky, που είχε ζήσει μέρος της ζωής του σ’ αυτή τη χώρα. Ο Andrei νοσταλγεί τη σύζυγό του που έχει μείνει πίσω και την πατρίδα του. Αναπτύσσει μια ταραχώδη σχέση με τη νεαρή γυναίκα που τον συνοδεύει, με την οποία μάλιστα στην αρχή της ταινίας φαίνεται πως ίσως γίνουν ζευγάρι… χωρίς ωστόσο να αναπτύσσουν μεταξύ τους οικειότητα ή σαρκική επαφή. Στα λουτρά της Αγίας Αικατερίνης, συναντούν τον Domenico (Erland Josephson) έναν περιθωριοποιημένο μεσήλικα, που η τοπική κοινωνία θεωρεί παράφρονα μετά την αποκάλυψη ότι κρατούσε έγκλειστη την οικογένειά του για πολλά χρόνια. Ο πρωταγωνιστής της ταινίας γοητεύεται από την προσωπικότητα του Domenico με τον οποίο ανακαλύπτει πως μοιράζονται κοινές υπαρξιακές ανησυχίες. Σ’ αυτή την ταινία του Tarkovsky είναι εμφανής η επιρροή από το ψυχόδραμα του Bergman. Ο κεντρικός ήρωας, επηρεασμένος από τη συνάντηση με τη νεαρή Eugenia και τον παράφρονα Domenico, οδηγείται προς την ατομική κάθαρση.   ΚΡΙΤΙΚΗ Ο Ταρκόφσκι γύρισε την ταινία αυτή ενώ βρισκόταν σε αυτοεξορία στην Ιταλία. Η νοσταλγία του ρώσου  διανοούμενου  δεν είναι βέβαια μόνον η νοσταλγία του ταξιδευτή μακριά από την πατρίδα του, αλλά ταυτόχρονα και η νοσταλγία που προκαλεί το εσωτερικό ταξίδι του ανθρώπου, ο οποίος ψάχνει να βρει τις παλιές βεβαιότητες. Όπως τονίζει ο ίδιος ο σκηνοθέτης: «Η νοσταλγία είναι ένα πλήρες συναίσθημα, ολοκληρωτικό. Με άλλα λόγια, μπορεί κανείς να αισθάνεται νοσταλγία μένοντας στη χώρα του κοντά στους δικούς του. Παρά την ύπαρξη μιας ευτυχισμένης οικογένειας, ο άνθρωπος μπορεί να υποφέρει από νοσταλγία, μόνο και μόνο επειδή νιώθει πως η ψυχή του είναι περιορισμένη και δεν μπορεί να την απλώσει όπως εκείνος θα ήθελε». Και αλλού: «Δεν με ενδιέφερε η ανάπτυξη της πλοκής, η αλυσίδα των γεγονότων, από ταινία σε ταινία αισθανόμουν ολοένα λιγότερο την ανάγκη τους. Με ενδιέφερε πάντοτε ο εσωτερικός κόσμος του ανθρώπου, και για μένα ήταν πολύ φυσικό να κάνω ένα ταξίδι στην ψυχολογία την οποία μου υποδείκνυε η στάση ζωής του ήρωα, στις λογοτεχνικές και πολιτισμικές παραδόσεις που θεμελίωναν τον πνευματικό κόσμο. Γνωρίζω καλά ότι από εμπορική άποψη θα ήταν πολύ πιο πλεονεκτικό να κινούμε από μέρος σε μέρος, να δείχνω πλάνα από διάφορες και περίεργες οπτικές γωνίες, να χρησιμοποιώ εξωτικά τοπία και εντυπωσιακούς εσωτερικούς χώρους».   ΒΡΑΒΕΙΑ Στο Φεστιβάλ Καννών του 1983 απέσπασε: – το Bραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας...

περισσότερα...
Το κορίτσι της λίμνης
Φεβ29

Το κορίτσι της λίμνης

΄ Θρίλερ και σκιαγράφηση χαρακτήρων από την Ιταλία ΥΠΟΘΕΣΗ Εναλλαγή τοπίου και θεματολογίας στην Κινηματογραφική Λέσχη Τρικάλων. Την ερχόμενη Δευτέρα 29 Φεβρουαρίου προβάλλεται η ταινία «Το Κορίτσι της Λίμνης», η καλύτερη ιταλική ταινία για το 2007, με πλήθος βραβείων, μεταφορά νορβηγικού αστυνομικού μυθιστορήματος και με έξοχη σκιαγράφηση χαρακτήρων. Μια μικρή πόλη στη Βόρεια Ιταλία βρίσκεται σε συναγερμό για την εξαφάνιση της νεαρής Marta. Ομάδες κατοίκων ‘χτενίζουν’ διάφορους χώρους αναζητώντας την, όμως αυτό που δεν γνωρίζουν είναι πως η 6χρονη επιστρέφοντας στο σπίτι της είχε μια συνάντηση με τον ψυχικά διαταραγμένο Mario. Μετά από εντατικές έρευνες, οι χωρικοί ανακαλύπτουν στην όχθη της λίμνης το πτώμα μιας νέας γυναίκας. Ο επιθεωρητής Sanzio, ένας πεπειραμένος αστυνομικός, που πρόσφατα μετακόμισε στην απομονωμένη περιοχή, φθάνει στη μικρή πόλη. Ο νεαρός συνάδελφος του, ο Siboldi, γεννημένος σε αυτές τις κοιλάδες, γίνεται ο οδηγός του στην προσπάθεια να αποκρυπτογραφήσει τους οικογενειακούς δεσμούς, τις σχέσεις και τα καλά κρυμμένα μυστικά της μικρής κοινωνίας. ΚΡΙΤΙΚΗ Με ένα κάρο κρατικά βραβεία και άλλα δυο στη Βενετία, στην Ιταλία έσπασε τα ταμεία. Με κεντρικό άξονα τις έρευνες για τη διαλεύκανση ενός φόνου, ο δημιουργός Andrea Molaioli παραθέτει μια σειρά από ετερόκλητους χαρακτήρες που απαρτίζουν τους κατοίκους ενός χωριού της ιταλικής επαρχίας, ισορροπώντας το στοιχείο της ηθογραφίας με εκείνο του αστυνομικού μυστηρίου. Χαμηλών τόνων και γλυκόπικρης απόγευσης αστυνομικό θρίλερ, το οποίο δίνει έμφαση στους χαρακτήρες και την ψυχολογία τους. Εξαιρετικός για ακόμα μία φορά ο Τόνι Σερβίλο, βραβευμένος μ’ ένα από τα οκτώ Ντονατέλο (ιταλικά Όσκαρ) που κέρδισε συνολικά η ταινία. Βασισμένο στο διεθνές best seller της Νορβηγίδας συγγραφέως ψυχολογικών θρίλερ, Karim Fossum, «Don’t Look Back» (Inspector Sejer Mysteries). Πηγή myfilm.gr,m cinemanews.gr       Ημερομηνία προβολής: 29 Φεβρουάριος 2016 Διάρκεια: 95′ Σκηνοθεσία: Andrea Molaioli Με τους: Valeria Golino, Omero Antonutti, Fabrizio Gifuni, Toni Servillo, Anna Bonaiuto Τύπος ταινίας: Θρίλερ Χρονιά: 2007 Χώρα:...

περισσότερα...
Salvo
Φεβ01

Salvo

ΟΒραβευμένη ταινία, με δράση και συμβολισμούς με φόντο τη Μαφία   Σικελία, Μαφία, συμβολισμοί και ατμοσφαιρική δράση…. Στην εξαιρετική ιταλική ταινία – αστυνομικό δράμα- Salvo, που προβάλλει τη Δευτέρα 1 Φεβρουαρίου η Κινηματογραφική Λέσχη Τρικάλων. Ένα ξεχασμένο είδος ταινιών, που δεν έχει αντιμετωπιστεί ισότιμα από τα σύγχρονα ρεύματα, επαναφέρει νουάρ ρυθμούς και με εξαιρετικό μινιμαλισμό και γυρίσματα, προσφέρει 100 μαγικά λεπτά. ΥΠΟΘΕΣΗ Ο Σάλβο είναι ο νεαρός μπράβος ενός μαφιόζου, ο οποίος αναλαμβάνει να βγάλει από τη μέση έναν αντίπαλό του. «Μάρτυρας» της δολοφονίας είναι η τυφλή αδελφή του θύματος, στην οποία ο Σάλβο χαρίζει τη ζωή κρύβοντας την αλήθεια από το αφεντικό του. Λιτό αστυνομικό θρίλερ που ρίχνει το βάρος του στους χαρακτήρες και κέρδισε το βραβείο της Εβδομάδας Κριτικής του Φεστιβάλ Κανών. ΚΡΙΤΙΚΗ Απίθανα ατμοσφαιρικό, ολιγόλογο και μινιμαλιστικό, το μεγάλου μήκους ντεμπούτο του ιταλικού διδύμου φιλμάρει καθηλωτικά τη μαφία του Παλέρμο, το φως και το σκοτάδι και, κυρίως, την ψυχή του εκτελεστή Σάλβο. Το αστυνομικό αυτό θρίλερ ποντάρει σε μια απλή, μα ωραία ιδέα, κρατά αποστάσεις από τα δακρύβρεχτα συναισθήματα, εστιάζει στα διλήμματα των χαρακτήρων του και επιμένει στην κινηματογραφική ουσία. Βραβείο στο τμήμα Εβδομάδα Κριτικής του Φεστιβάλ Κανών. Οι δύο εμπνευσμένοι Σικελοί σκηνοθέτες παραθέτουν την ιστορία φιλτραρισμένη από μια επιδέξια, αντι-ακαδημαϊκή φόρμα. Η οπτική τους γωνία γοητεύει τον θεατή που συμμετέχει στα δράση καθώς επεξεργάζεται νοητικά τους συμβολισμούς (της τύφλωσης κ.α.) κι ενώ κορυφώνεται  σταδιακά η ίντριγκα. Είναι ένα λεπτοδουλεμένο σενάριο, με πολλαπλές αναγνώσεις που μας δίνει το στίγμα του με χειρουργική ακρίβεια, πλάνο προς πλάνο, σεκάνς προς σεκάνς. Ενώ οι αρχικές πληροφορίες αφήνουν κάποια υπονοούμενα στην δραματουργία που ξαφνιάζουν, παραπλανούν και προκαλούν την τραγική σύγκρουση στους χαρακτήρες, ανεβάζοντας έτσι το ενδιαφέρον και την αγωνία στα ύψη, μέχρι το φινάλε. ΒΡΑΒΕΙΑ GRAND PRIX – SEMAINE DE LA CRITIQUE, CANNES 2013 PRIX RÉVÉLATION – SEMAINE DE LA CRITIQUE, CANNES 2013 FIPRESCI PRIZE ΟF THE INTERNATIONAL JURY LJUBLJANA BEST DEBUT AT EUROPEAN FILM FORUM LODZ Miglior Regia [Best Directing] – Bobbio Film Festival Gran Premio della Giuria e Miglior Attrice [Grand Prix of the Jury and Best Actress] Magna Graecia Film Festival Miglior Fotografia [Best Photography]- Festival del Cinema di Frontiera di Marzamemi Premio Speciale della Giuria «Emidio Greco» [Special Jury Award] – Gallio Film Festival Miglior Attrice [Best Actress] – Premio Flaiano Exploit Award 2013 – Ischia Global Fest Script Awards / Premi al Copione Premio Solinas – Jury Special Mention Torino Film Lab – Production Award Η ταινία προβλήθηκε στο 54ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 2013. Πηγή: tospirto.net, athninorama.gr, myfilm.gr Ημερομηνία προβολής: 1 Φεβρουάριος 2016 Διάρκεια: 110′ Σκηνοθεσία: Φάμπιο Γκρασαντόνια, Αντόνιο Πιάτσα Με τους: Σαλέχ Μπακρί, Σάρα Σεραγιόκο Τύπος ταινίας: Αστυνομικό Δράμα Χρονιά: 2013 Χώρα: Ιταλία...

περισσότερα...
Page 1 of 212